===กลับมาอีกครั้ง กับ ผม..บอล หลังจากที่ไม่ได้เข้ามาเขียนอะไรเลย เป็นปี 55+ ===
เริ่มเลยละกัน...
จิงๆผมเป็นคนที่ศัทธาในความรักนะ ศัทธามากเลยด้วย...
คือความรัก สำหรับผมนั้น มันเป็นสิ่งสวยงาม .. มากๆเลยก็ว่าได้
มีเรื่อง เรื่องนึงจะเล่าให้ฟัง จิงๆผมก็เรียบเรียงไว้เป็นเวลาซักระยะแล้วก็ว่าได้(ราวๆ 2 เดือน)
มันเป็นเรื่องที่แบบ พลิกชีวิต ของผมเลย หลังจากที่ผมนั้น ห่างหายจากความรักมานาน
หรือเพราะผมไม่เคยได้สัมผัสความสวยงามของความรักจิงๆ ซักที
แต่...
>>>เธอคนนี้ ทำให้ความคิดผมเปลี่ยนไป
>>>เธอ..คนที่ทำให้หัวใจของผม สูบฉีด ด้วยความตื่นเต้น อีกครั้ง
>>>เธอ..ผู้ที่เข้ามาเติมเต็ม ส่วนที่ขาดหาย ของชีวิตผม ^^
เรื่องมานมีอยู่ว่า
>>>>>>>>>เช้า วันที่ 14 พฤษภาคม 2554<<<<<<<<<
ที่ มหาวิทยาลัยรามคำแหงเปิดรับสมัคร นักศึกษาใหม่ แล้วผม นายธนานุวัฒน์ บุญจอง คนนี้
ก็ได้อาสาไปช่วยแนะนำการกรอกใบสมัคร ให้กับ น้องๆ ที่มาสมัคร
ก็ดำเนินชีวิตประจำวันไปตามประสา คนดีของสังคม ฮ่าๆ ....
แล้วเรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!!!!
มีพุหญิงคนนึงใส่ชุดนักศึกษาเดินกลางร่ม มา ท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่...
ผมกลับมองไปไม่เห็นใครเลย..มีแต่เธอเพียงผู้เดียวเท่านั้น ที่ เข้ามาอยู่ในสายตาของผม
เธอเดินเข้ามา ใกล้เข้า มา หัวใจของผมก็เต้นรัวขึ้นๆราวกับจะหลุดออกมาให้ได้
เธอเดินเข้ามาใกล้มาก... ผมก็พยายามชู้ป้าย แนะนำการกรอกใบสมัคร พร้อมเปล่งเสียงตะโกน
เพื่อเรียกร้องความสใจสุดขีด..แต่ปล่าวเลย..เธอเดินผ่านผมไปอย่างไม่สนใจใยดี
เฮ้อออ
แต่ผม็ได้ยินเสียงๆนึงที่น่ารักจับใจ ดังมาจากทางด้านหลัง "นี่ไง ทำไมไม่ถามเค้า"
พลันสายตาก็มองไปเจอกับ เธอ คนนั้น พร้องกับพุชายอีก 2 คน
ยิ้มสิครับคราวนี้
"มีไรให้ช่วยมั้ยครับ แนะนำการกรอกใบสมัครได้นะครับ" นี่คือคำพูดที่ผมตั้งใจพูดออกมา
เธอคนนั้นพูดกลับมาว่า "ค่ะ"
เท่านั้นแหละ...อยากจะกรี๊ด
"ใครสมัครบ้างครับ" กะว่าเค้ามาสมัครเต็มที่ ก็ ชุด นศ นี่นา
"น้องคนนี้คนเดียวค่ะ ส่วนนี่ จบแล้ว แต่อยากใส่เฉยๆ" แป่ว...แต่ไม่เป็นไร..ยังไม่หมดความพยายาม
จะบอกว่าเป็นการเห็นรอยยิ้มของเธอคนนี้ครั้งแรก ซึ่งหวานนนนนน และน่ารักจนผมแทบละลายอยู่ตรงนั้น
แล้วผมก็จัดการลากเด็กคนนั้น น้องเค้าที่มาสมัคร ให้ไปในซุ้ม แล้วผมก็เริ่มแผนการต่อไป
ชวนคุยครับ..ไปๆมาๆ เอ๊า..แลกพินเรียบร้อย...หวานสิ...นางฟ้าที่เรารอคอยได้บินลงมาหาเราแล้ว
เราก็ไม่อยากจะปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป ก็เลย สานต่อความสำพันธ์...
ชวนไปยืนด้านหน้า..ก็หยอกบ้าง ล้อบ้าง มีความสุขสุดชีวิตเลย
นางฟ้ามายืนอยู่ข้างๆ ^^
พอได้ซักระยะนึง เธอก็บอก หิวข้าวเด๋วไปหาไรกินก่อนนะคะ
....โอเคครับ..ตามสบาย แล้วเจอกันนะครับ
เธอยังทิ้งคำถามอีกว่า...เอาไรมั้ย...โหยยย น่ารักไปหน๊ายยย
เธอเดินจากไป เราก็เลยจัดการ บีบี ไปบอก..อยากกินโกโก้ครับ
แล้วก็นั่งรอ..จนเธอเดินใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามา พอมาถึงเราไม่ได้เรียก เธอกลับเดินผ่านไปซะงั้น!!!!!
พระเจ้า
เราก็เลยเดินตามไปที่ซุ้ม..เกิดไรขึ้นรู้มั้ยครับ
"เพื่อน..มีคนซื้อน้ำกะยามาฝาก เค้ากลับไปแล้ว"
.
ให้ตายสิ..... แล้วจะได้เจอ อีกมั้ย ..คำถามคำนี้ดังกึกก้องอยู่ในสมอง
ผมก็ บีบี ไปถาม กลับแล้วหรอ..ในใจอยากวิ่งตามไปใจแทบขาด..
และแล้ววันนี้ก็ผ่านไป
ทั้งคืนที่ผมนอนอยู่ห้อง ก็ได้แต่นั่ง บีบี คุยกะธอคนนั้น
จะบอกว่า...เธอ..ได้หัวใจของผมไปตั้งแต่ครั้งแรก ที่ผมนั้น..มองไปเจอเธอ....
"นี่รึป่าว ที่เค้าเรียกว่า....รัก แรก พบ "
มาต่อกันเลยละกัน
หลังจากที่ผ่านไปหนึ่งวันเต็ม ผมไม่เป็นอันทำอะไรเลย
ตกเย็น..เธอ บีบี มาบอก จะมา เดอะมอล์บางกะปิ ย๊าคคคคดีใจสุดชีวิต
เราพอเสร็จธุระรับน้อง ก็รีบตรงดิ่งไปที่เดอะมอล์
เจอ นางฟ้า ของผมอีกแล้ว..
เธอสวยมาก น่ารักที่สุดในสามโลกเลย...
เรานั่งกินไรกันที่ ฮะจิบังราเมน..แล้วต่อด้วยการไปดูหนัง ลัดดาแลนด์ ซึ่่ง.. น่า กลัว มาก
แล้วผมก็ได้สัมผัสเธอเป็นครั้งแรก...ตื่นเต้นชะมัด
==========> หลังจากนั้นเราก็มานั่งต่อที่ตะวันนาสแคว...
และนี่..ก็ได้ทำให้ผมรู้ว่า เธอ ก็มีใจให้ผมบ้างเหมือนกัน อิอิ เข้าข้างตัวเองไปรึป่าวบอลลล
คืนนั้นเราก็นั่งดื่มกัน..ดื่มไปดื่มมาก็เริ่ม ตึงๆสิครับพี่น้อง...
ห้องน๊ามที่นี่ที่นี่อยู่ไกลมาก เพราะฉะนั้น แฮ่ะๆ
เป็นความคิดที่จะต้อง พาเค้าไปเข้าห้องน๊าม แรกๆก็ไปหลายคน แต่...
ก็อยากไปกันสองคนนี่นา เลยจัดเลยครับ...
ก็ได้มาสองคนสมดังปราถนา เรามายืนคุยกันได้นานพอสมควร
ผมก็สารภาพไปหมดเปลือกเลยทีเดียวเชียว
คนไรไม่รู้ ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งน่ารักน่าสัมผัส...ผมรักคุ๊นนนนนอยากตะโกนดังๆ
และแล้ว วัน นั้นก็ใกล้ถึงเวลาต้องกลับบ้าน
ตอนแรกเค้าก็ชวนให้กลับด้วยกันแหละ..ญาติเค้าอ่ะนะคับ
แต่เค้าก็เดินมาแล้วก็เอามือจับที่ใบหน้าจับแก้มผมแล้วบอกว่า
กลับได้นะ...ไม่เป็นไรเดี๋ยวพรุ่งนี้มาหา........ สัญญา
ก็เลยแยกย้ายกลับบ้านกันด้วยความประทับใจ ฝันดีมากตั้งแต่คืนนั้นเป็นต้นมา
