Happy birth day

"คนบางคน ในชีวิตจริงจางหายไป

     ... แต่ยังคงชัดเจนในความทรงจำ"

สุขสันต์วันเกิดนะ

"คนบางคน ในชีวิตจริงจางหายไป... แต่ยังชัดเจนในความทรงจำ "

..นึกถึงวันนั้น..แล้วมองกลับไปถึงคนที่รัก
                 เราพากันมาถึงจุดๆ นี้ ได้ยังไง
                          จุดที่เรา..."ไม่รักกันแล้ว"

บันทึกหน้าสุดท้าย

      และแล้วสุดท้าย ความรักของเราก็มาถึงทางตัน ทางที่ไปต่อไม่ได้....

มันคงเริ่มจากที่เรามีปีญหากันมาเรื่อยๆ นิดหน่อยก็ทะเลาะกัน เราไม่เคยยอมให้กัน
หลังๆยิ่งไปกันใหญ่ ทำไรขัดหูขัดตากัน ก็ไปละเป็นเรื่องทันที
ตั้งแต่ปีใหม่แล้ว เทศกาลต่างๆ เราไม่ได้อยู่ด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน เราต่างคนต่างอยู่
โดยมีข้ออ้างที่ว่า .."อยู่กะครอบครัวนะ"... ทั้งคุ่แหละ อ้างแบบนี้ทั้งคู่

    ประมานเดือน มีนาคม ปลายๆเดือนมันมีเพื่อนผมจะแต่งงานซึ่งเค้าก็รู้จักดีเพราะเป็นญาติเค้าเอง
ก็เลยมีการสังสรรกันบ่อย ..มากๆ มันคงเป็นเพราะผมเองที่ ดื่มหนัก เที่ยวบ่อยจนเกินไป
จนมาถึงช่วงสงกรานต์ ก็ต่างคนต่างเที่ยว ต่างคนต่างกลับบ้าน มันเป็นความต้องการของเเค้าซึ่ง..
ผมก็ไม่ได้ขัด หรือทักท้วงอะไร ก็คิดว่าคบกันมาขนาดนี้แล้วนี่เนอะ

   แต่ใครจะรู้ว่าหลังจานั้นทุกอย่างมันก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว มันมีความเปลี่ยนแปลง..
ใจผมอ่ะคิดว่าเค้าเปลี่ยนไป ในหลายๆเรื่องหลายๆอย่าง โดยที่ไม่เคยย้อนมองดูตัวเองเลย
ว่าจริงๆแล้ว "เราเองต่างหาก ที่เปลี่ยนไป"

   จนเรื่องมันเดินทางมาถึงวันที่ผมจำเป็นต้องบอกเลิก..เค้า..
ตั้งแต่วันนั้นเราก็ไม่เหมือนเดิม ทั้งความรู้สึกของผม และ เค้า
จริงๆแล้วมันอาจจะเหมือนเดิมก็ได้เพราะอาจจะเป็นผมเองที่แค่โกรธโมโห ไม่ฟังเหตุผล
แล้วผมก็เดินออกมาจากเค้า ในคืนนั้นทันที

  อีกแค่สองวันก็จะถึงวันครบรอบ 4 ปี ของเรา
แต่มันเป็นวันครบรอบที่ไม่มีเราแล้ว..

  เรื่องระหว่างเรานั้นมันมีอะไรอีกมากมาย คนอื่นๆไม่อาจรับรู้ได้
จะมีก็เพียงแค่เราสองคนเท่านั้น ที่รู้ ที่เข้าใจ และสัมผัสมัน..
เรื่องที่มันเกิดขึ้น หรือสิ่งที่มันทำให้เราสองคนต้องเป็นแบบนี้
..มันคงเป็นเพราะตัวผมเองที่ดูแลเค้าได้ไม่ดีพอ ตามแบบที่เค้าต้องการ
จนสุดท้ายเค้าทนไม่ไหว แล้วเค้าก็เดินจากผมไป..

...ไม่รู้ว่าเราสองคนเปลี่ยนไปกันตั้งแต่เมื่อไหร่
มารู้สึกตัวอีกทีก็ในวันที่เราสองคนไม่เหมือนเดิมกันแล้ว
และมันก็เป็นวันที่เราสองคนจะไม่มีทางได้เจอกันอีก..ตลอดไป






                                                                                                            ..ลาก่อน..







+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++