หน้าเว็บ

วันพฤหัสบดีที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2554

= รัก แรก พบ =

===กลับมาอีกครั้ง กับ ผม..บอล หลังจากที่ไม่ได้เข้ามาเขียนอะไรเลย เป็นปี 55+ ===

เริ่มเลยละกัน...

จิงๆผมเป็นคนที่ศัทธาในความรักนะ  ศัทธามากเลยด้วย...
คือความรัก  สำหรับผมนั้น มันเป็นสิ่งสวยงาม .. มากๆเลยก็ว่าได้

มีเรื่อง เรื่องนึงจะเล่าให้ฟัง  จิงๆผมก็เรียบเรียงไว้เป็นเวลาซักระยะแล้วก็ว่าได้(ราวๆ 2 เดือน)
มันเป็นเรื่องที่แบบ  พลิกชีวิต ของผมเลย หลังจากที่ผมนั้น ห่างหายจากความรักมานาน
หรือเพราะผมไม่เคยได้สัมผัสความสวยงามของความรักจิงๆ ซักที

แต่...

>>>เธอคนนี้ ทำให้ความคิดผมเปลี่ยนไป
>>>เธอ..คนที่ทำให้หัวใจของผม สูบฉีด ด้วยความตื่นเต้น อีกครั้ง
>>>เธอ..ผู้ที่เข้ามาเติมเต็ม ส่วนที่ขาดหาย ของชีวิตผม  ^^

เรื่องมานมีอยู่ว่า

>>>>>>>>>เช้า วันที่ 14 พฤษภาคม 2554<<<<<<<<<

     ที่ มหาวิทยาลัยรามคำแหงเปิดรับสมัคร นักศึกษาใหม่ แล้วผม นายธนานุวัฒน์ บุญจอง คนนี้
ก็ได้อาสาไปช่วยแนะนำการกรอกใบสมัคร ให้กับ น้องๆ ที่มาสมัคร
ก็ดำเนินชีวิตประจำวันไปตามประสา คนดีของสังคม ฮ่าๆ ....

แล้วเรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!!!!

มีพุหญิงคนนึงใส่ชุดนักศึกษาเดินกลางร่ม มา ท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่...
ผมกลับมองไปไม่เห็นใครเลย..มีแต่เธอเพียงผู้เดียวเท่านั้น ที่ เข้ามาอยู่ในสายตาของผม
เธอเดินเข้ามา ใกล้เข้า มา  หัวใจของผมก็เต้นรัวขึ้นๆราวกับจะหลุดออกมาให้ได้
เธอเดินเข้ามาใกล้มาก... ผมก็พยายามชู้ป้าย แนะนำการกรอกใบสมัคร พร้อมเปล่งเสียงตะโกน
เพื่อเรียกร้องความสใจสุดขีด..แต่ปล่าวเลย..เธอเดินผ่านผมไปอย่างไม่สนใจใยดี

เฮ้อออ

แต่ผม็ได้ยินเสียงๆนึงที่น่ารักจับใจ ดังมาจากทางด้านหลัง "นี่ไง  ทำไมไม่ถามเค้า"
พลันสายตาก็มองไปเจอกับ  เธอ คนนั้น พร้องกับพุชายอีก 2 คน
ยิ้มสิครับคราวนี้

"มีไรให้ช่วยมั้ยครับ แนะนำการกรอกใบสมัครได้นะครับ" นี่คือคำพูดที่ผมตั้งใจพูดออกมา
เธอคนนั้นพูดกลับมาว่า "ค่ะ"
เท่านั้นแหละ...อยากจะกรี๊ด

"ใครสมัครบ้างครับ" กะว่าเค้ามาสมัครเต็มที่ ก็ ชุด นศ นี่นา
"น้องคนนี้คนเดียวค่ะ ส่วนนี่ จบแล้ว แต่อยากใส่เฉยๆ" แป่ว...แต่ไม่เป็นไร..ยังไม่หมดความพยายาม

จะบอกว่าเป็นการเห็นรอยยิ้มของเธอคนนี้ครั้งแรก ซึ่งหวานนนนนน  และน่ารักจนผมแทบละลายอยู่ตรงนั้น

แล้วผมก็จัดการลากเด็กคนนั้น  น้องเค้าที่มาสมัคร ให้ไปในซุ้ม แล้วผมก็เริ่มแผนการต่อไป

ชวนคุยครับ..ไปๆมาๆ  เอ๊า..แลกพินเรียบร้อย...หวานสิ...นางฟ้าที่เรารอคอยได้บินลงมาหาเราแล้ว
เราก็ไม่อยากจะปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป ก็เลย สานต่อความสำพันธ์...

ชวนไปยืนด้านหน้า..ก็หยอกบ้าง ล้อบ้าง มีความสุขสุดชีวิตเลย
นางฟ้ามายืนอยู่ข้างๆ ^^

พอได้ซักระยะนึง เธอก็บอก หิวข้าวเด๋วไปหาไรกินก่อนนะคะ

....โอเคครับ..ตามสบาย  แล้วเจอกันนะครับ
เธอยังทิ้งคำถามอีกว่า...เอาไรมั้ย...โหยยย   น่ารักไปหน๊ายยย

เธอเดินจากไป  เราก็เลยจัดการ   บีบี  ไปบอก..อยากกินโกโก้ครับ

แล้วก็นั่งรอ..จนเธอเดินใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามา พอมาถึงเราไม่ได้เรียก  เธอกลับเดินผ่านไปซะงั้น!!!!!
พระเจ้า

เราก็เลยเดินตามไปที่ซุ้ม..เกิดไรขึ้นรู้มั้ยครับ

"เพื่อน..มีคนซื้อน้ำกะยามาฝาก เค้ากลับไปแล้ว"
.
ให้ตายสิ.....  แล้วจะได้เจอ อีกมั้ย ..คำถามคำนี้ดังกึกก้องอยู่ในสมอง
ผมก็ บีบี ไปถาม กลับแล้วหรอ..ในใจอยากวิ่งตามไปใจแทบขาด..

และแล้ววันนี้ก็ผ่านไป

ทั้งคืนที่ผมนอนอยู่ห้อง  ก็ได้แต่นั่ง  บีบี คุยกะธอคนนั้น

จะบอกว่า...เธอ..ได้หัวใจของผมไปตั้งแต่ครั้งแรก ที่ผมนั้น..มองไปเจอเธอ....


"นี่รึป่าว ที่เค้าเรียกว่า....รัก แรก พบ "













มาต่อกันเลยละกัน 




หลังจากที่ผ่านไปหนึ่งวันเต็ม ผมไม่เป็นอันทำอะไรเลย
ตกเย็น..เธอ บีบี มาบอก จะมา เดอะมอล์บางกะปิ ย๊าคคคคดีใจสุดชีวิต

เราพอเสร็จธุระรับน้อง ก็รีบตรงดิ่งไปที่เดอะมอล์

เจอ นางฟ้า ของผมอีกแล้ว..

เธอสวยมาก น่ารักที่สุดในสามโลกเลย...

เรานั่งกินไรกันที่ ฮะจิบังราเมน..แล้วต่อด้วยการไปดูหนัง ลัดดาแลนด์ ซึ่่ง.. น่า กลัว มาก

แล้วผมก็ได้สัมผัสเธอเป็นครั้งแรก...ตื่นเต้นชะมัด

==========>  หลังจากนั้นเราก็มานั่งต่อที่ตะวันนาสแคว...
และนี่..ก็ได้ทำให้ผมรู้ว่า  เธอ ก็มีใจให้ผมบ้างเหมือนกัน  อิอิ   เข้าข้างตัวเองไปรึป่าวบอลลล

คืนนั้นเราก็นั่งดื่มกัน..ดื่มไปดื่มมาก็เริ่ม  ตึงๆสิครับพี่น้อง...

ห้องน๊ามที่นี่ที่นี่อยู่ไกลมาก เพราะฉะนั้น  แฮ่ะๆ
เป็นความคิดที่จะต้อง  พาเค้าไปเข้าห้องน๊าม  แรกๆก็ไปหลายคน  แต่...

ก็อยากไปกันสองคนนี่นา   เลยจัดเลยครับ...
ก็ได้มาสองคนสมดังปราถนา  เรามายืนคุยกันได้นานพอสมควร

ผมก็สารภาพไปหมดเปลือกเลยทีเดียวเชียว

คนไรไม่รู้  ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งน่ารักน่าสัมผัส...ผมรักคุ๊นนนนนอยากตะโกนดังๆ

และแล้ว วัน นั้นก็ใกล้ถึงเวลาต้องกลับบ้าน
ตอนแรกเค้าก็ชวนให้กลับด้วยกันแหละ..ญาติเค้าอ่ะนะคับ

แต่เค้าก็เดินมาแล้วก็เอามือจับที่ใบหน้าจับแก้มผมแล้วบอกว่า

กลับได้นะ...ไม่เป็นไรเดี๋ยวพรุ่งนี้มาหา........  สัญญา

ก็เลยแยกย้ายกลับบ้านกันด้วยความประทับใจ   ฝันดีมากตั้งแต่คืนนั้นเป็นต้นมา


วันเสาร์ที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2553

10 / 10 / 10

สวัสดีครับ.... นานแล้วนะ ที่ไม่ได้เข้ามาในที่นี้

ไม่ได้มาโพสอะไรลงในบล๊อกเลย

แต่วันนี้ รูสึกอยากจะเข้ามาเขียนอะไรเล็กๆน้อยๆ

เริ่มเลยละกัน

ก็คือว่าวันนี้ผมมีความสบายใจ..และโล่งใจ

ไม่ต้องคิดอาไรมากมาย นั่งเล่นคอมและออนเอ็มตามประสา

แล้วก็เจอกับคำพูดคำนึง


"คนที่เราต้องแคร์มีแค่..คนรัก..ครอบครัว..และตัวเราเท่านั้น........^^"

ฟังแล้วรู้สึกดีและคิดอารัยได้เยอะครับผม

..........จบ.............

=ขีดเส้นใต้คำว่า....จบ=


อย่าไปแคร์คนอื่นให้มากมายนัก....สนใจคนรักของเราเท่านั้นพอ


ปล...วันนี้เป็นวันที่มีเลข ทริปเปิ้ล เพราะวันนี้คือวันที่


10 - 10 - 10 - 10 - 10 - 10 -10 - 10 - 10 - 10 - 10 - 10 - 10 -10

วันพุธที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2553

น้ำตาลแดง

แต่ละคน..มีเรื่องราวความรักที่แตกต่างกัน
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>และทุกคน..บอกว่าความรัก"คือสิ่งสวยงาม"

น้ำตาลแดง




"รักต้องลุ้น" อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อหญิงสาวต้องอยู่บ้านเพียงลำพังจึงเอ่ยปากชวนให้เด็กหนุ่ม
                                เพื่อนสนิทอยู่เป็นเพื่อนในค่ำคืนหนึ่ง

"โสบนเตียง" ความสัมพันธ์เกินห้ามใจของสาวมั่นสุดเฉี่ยวไฟแรงสูงกับเสี่ยใหญ่วัยกลางคน
                                  ที่ต่างมีจินตนาการถึงสิ่งที่เรียกว่า“เซ็กส์”ได้อย่างสอดคล้องและลงตัวทำให้
                                  แต่ละครั้งที่กงล้อแห่งชีวิตของทั้งคู่หมุนเวียนมาบรรจบกันก่อเกิด
                                  ความร้อนแรงจนคนรอบข้างต่างอิจฉาไปตามๆกัน

"ปรารถนา" ความสัมพันธ์ของหนุ่มช่างสักและพนักงานสาวนวดแผนโบราณไม่ต่างอะไร
                               กับเส้นขนานที่ไม่เคยถูกลากให้มาบรรจบกันถึงแม้ว่าจะทำงานบนตึกเดียวกัน
                               แต่ทั้งคู่ก็ไม่เคยแม้สักครั้งที่จะเอ่ยปากทักทายหรือพูดคุย
                               จนกระทั่ง “แรงปรารถนา” ได้ย่นย่อระยะห่างแห่งสัมพันธภาพของคนสองคน
                               ให้เขยิบเข้ามาชิดใกล้กว่าที่คาดคิดและเคยเป็นเมื่อชายหนุ่มตัดสินใจเลือกใช้บริการ
                               จากหญิงสาวภาพความเหงาของผู้คนท่ามกลางแสงสีและความสับสนวุ่นวาย
                               ในเมืองใหญ่

“หลุมพราง”หากเงื่อนปมแห่งความลุ่มหลงจากอดีตมิได้ย้อนกลับมาเพียงกระตุ้นเตือน
                              ให้ชายหนุ่มระลึกถึงความรู้สึกที่มีต่อหญิงสาวที่ตนรักและมีอิทธิพลต่อชีวิต
                              แต่กลับดึงให้เขากลับไปอยู่ในวังวนของบ่วงพิศวาสที่ยากจะถอนตัว
                              ไม่ต่างอะไรกับหลุมพรางในจิตใจที่ไม่เคยถูกลบเลือนไปจากใจไม่ว่าวันเวลา
                               จะผ่านไปเนิ่นนานเพียงใด

“ทฤษฏีบนโต๊ะอาหาร” มิตรภาพตราบชั่วชีวิตของหญิงสาวกำลังถูกทดสอบเมื่อเพื่อนสนิท
                                                       ที่สุดแอบมี“สัมพันธ์”กับชายหนุ่มคนรักของเธอ จนเกิดคำถามว่า
                                                      “ความสุขที่แท้จริงในชีวิตคืออะไรและคงไม่มีสิ่งใดที่เปราะบาง
                                                       เท่ากับความรู้สึกของมนุษย์อีกแล้ว”

“คู่รักบนดาวโลก” เมื่อความรักของหนุ่มสาวคู่หนึ่งเดินทางมาถึงจุดที่ต้องทบทวนสถานภาพ
                                             และความสัมพันธ์พร้อมกับการตั้งคำถามถึงคุณค่าและความหมาย
                                             ของรักที่แท้จริงว่าคืออะไรเพื่อที่จะตัดสินใจว่าจะเดินต่อไปอย่างช้าๆ
                                             และมั่นคงหรือเพียงหยุดความสัมพันธ์ไว้ ณ ขณะรักและเก็บความรู้สึกดีๆ
                                             ที่มีต่อกันเอาไว้



ปล..26 สค นี้.....  จะไปดูให้ได้เลย

วันจันทร์ที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ปืนสมัย ม ปลาย...




เอามาลงให้ดูกัน
Present By

Ball & Belle   SATERNDEATH

วันศุกร์ที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2553

Happy Birth Day TO......Me

วันนี้ก็เป็นวันเกิดครบรอบ..20 ปีของนายแล้วนะ...บอล

ขอให้นายมีความสุขมากๆ  คิดหวังอะไรไว้ก็ขอให้

สมปราถนา สมหวังในทุกสิ่งทุกอย่างที่ตั้งใจ

ประสบผลสัมเร็จในหน้าที่การงาน การเรียน และ ความรัก

มีเพื่อนก็ขอให้ได้เพื่อนดีๆ

มีคนรัก  ก็ขอให้ได้คนรักที่ สวยงามทั้งกาย และจิตใจ

โดยเฉพาะคนรักเนี่ยนะ.. ขอให้ได้แบบ..

น่ารัก อ่อนโยน รักนายมากๆ...

อืม...ก็ไม่มีอะไรมาก   อยากจะให้นายได้มีความสุขในทุกๆวันของชีวิต ก็เท่านั้น..


วันนี้..อาจจะเป็นวันธรรมดาๆของใครหลายคน  แต่สำหรับเราแล้ว

มันพิเศษมากเลยแหละ...

เพราะอย่างน้อย วันนี้..ก็ทำให้ เราได้เกิดมารู้จัก

และพบเจอกับใครหลายๆคน...  อยากขอบคุณ พ่อ -แม่ ที่ทำให้เราได้มีวันนี้

พระคุณครั้งนี้..จะหาที่ใดมาเปรียบ  ก็หามีไม่...

ในวันเกิดปีนี้..อยากจะทำอะไรดีๆหลายๆอย่าง...


>>>อยากตื่นมาใส่บาตร
>>>อยากไปทำบุญที่วัด
>>>ไปเที่ยว..กะเพื่อนๆ..
>>>อยากไปเที่ยวกับแม่กับน้อง..
>>>อยากไปเที่ยว..กับคนรัก ♥
>>>ฯลฯ

แต่ก็คงทำได้แค่ไม่กี่อย่าง..เพราะปีนี้..  ขาเจ็บ!!!  หุหุ

ขอขอบคุณทุกคำอวยพร..

ไว้ตอนกลางวันจะมาเขียนเพิ่มนะ....



ปล...อยากให้นายรักตัวนายเองให้มากๆ  ^^  แค่นั้น.....

วันพฤหัสบดีที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2553

วันอาทิตย์ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2553

วันนี้..สดชื่น ตื่นมาก๊ะ..เดินยังไม่ได้อยู่ดี

เฮ้ออ ออ อ ~ ~ 

เมื่อไหร่จะเดินได้ซักทีน๊า...

เบื่อแล้วอ่ะ..ที่ต้องมานอนอยู่แบบนี้  ไม่อยากเป็นภาระใคร??

หมอก็บอกว่าตัดไหมได้ตั้งแต่วันศุกร์  แต่ก็ตัดได้แค่ครึ่งเดียว เหลืออีกตั้ง 10 กว่าเข็ม

ฮือๆ...  ทรมาน    T^T 

เพื่อนๆมันก็ไปเรียนกันหมด  เซ็งอ่า...ทำอาไรก็ไม่ได้

>>>>>อ๊ออออยยยยยยยยยย    อยากไปเดินเล่น <<<<<<<<<

>>>>>>>>>หิวไอติมมมมมม..........อยากกินนมปั่น...นมสดเย็นๆ<<<<<<<<<<

>>>>>>>>>ช๊อกโกแลต.....โอ๊ยยย   จาบ๊าตายอยู่แล้วววววว<<<<<<<<<<<<


ปล...มาเยี่ยมก็ดีนะ  ^^                 .